“Dövüsçülük” bir köpegin davranisi ve karakteristik özelligini belirten bir terimdir. Bu gerçek dövüsçü bir köpekte, rakibinin kaburgalarini kirmaya hatta, daha ileri safhalara kadar süren ve bu sekilde sonuçlanan bir dövüs gerektirir. Dövüsçülük, dövüs istegi anlami inatla bir konuda basari saglayip, sona erdirmektir. Bu sebepten dolayi bir köpek herhangi bir konu üzerinde mücadeleci (dövüsçü kelimesinden daha anlamli olur) olabilir. Örnegin, agrilik çekme yarismalarinda da bu mücadeleyi görebiliriz. Köpek ne kadar zorlansa da, asla pes etmez ve arkasindaki kendinden onlarca kat agir yükü çekmeye devam eder. Bu mücadeleye baska örnekler de vardir. Örnegin yaklasik 40 C sicaklikta cesaret testi için sürekli çalisan köpekler, arama/kurtarma köpekleri, hepsi bir amaç ugruna yilmadan saatlerce çalisirlar. Becerilerini son haddine kadar kullanip aldiklari görevi sonlandirmak için ugrasirlar. Iste bu gerçek kararlilik ve mücadelenin ta kendisidir.

Dövüs köpeklerinin, biraz garip olsa da, herkes için bir cazibe tasidigini bilirsiniz. Tabi ki onlari kendi “güç” egolari için dövüstüren sadistler açisindan düsünüldügü gibi degil. Dövüs köpeklerinin cazibesini olusturan en önemli faktörlerin basinda, onlarin erkeksi, kendinden emin ve dostça davranmalaridir ve en önemlisi “asla, hayir dememeleri”.

Sizinle uyumu fevkaladedir, ama bu kalbinin büyüklügünden daha az degildir.